Previous Verse
Next Verse

Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 83

तत्र ब्रह्मादिमुनयो देवीमद्भुतरूपिणीम् । पश्यंतः शरणं जग्मुर्मनसा परमेश्वरम्

tatra brahmādimunayo devīmadbhutarūpiṇīm | paśyaṃtaḥ śaraṇaṃ jagmurmanasā parameśvaram

Tại đó, Phạm Thiên và các bậc hiền triết, khi chiêm ngưỡng Nữ Thần có dung mạo kỳ diệu, liền trong tâm nương tựa nơi Đấng Parameśvara.

तत्रthere
तत्र:
Adhikarana (Location/अधिकरण)
TypeIndeclinable
Rootतत्र (अव्यय)
Formअव्यय (स्थानवाचक अव्यय/adverb of place)
ब्रह्मादि-मुनयःthe sages beginning with Brahmā
ब्रह्मादि-मुनयः:
Karta (Subject/कर्ता)
TypeNoun
Rootब्रह्मन् + आदि + मुनि (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा (1st), बहुवचन; समासः—तत्पुरुषः (आदि-शब्देन विशेषिताः मुनयः)
देवीम्the Goddess
देवीम्:
Karma (Object/कर्म)
TypeNoun
Rootदेवी (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग, द्वितीया (2nd), एकवचन
अद्भुत-रूपिणीम्of wondrous form
अद्भुत-रूपिणीम्:
Visheshana (Qualifier/विशेषण)
TypeAdjective
Rootअद्भुत + रूपिणी (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग, द्वितीया (2nd), एकवचन; विशेषणम् (देवीम्)
पश्यन्तःseeing
पश्यन्तः:
Karta (Subject/कर्ता)
TypeVerb
Rootपश् (धातु) → पश्यत् (कृदन्त)
Formवर्तमान कृदन्त (शतृ), पुंलिङ्ग, प्रथमा (1st), बहुवचन; क्रियाविशेषणभावेन (seeing)
शरणम्refuge
शरणम्:
Karma (Object/कर्म)
TypeNoun
Rootशरण (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, द्वितीया (2nd), एकवचन; (गम्यकर्म)
जग्मुःwent (took)
जग्मुः:
Kriya (Action/क्रिया)
TypeVerb
Rootगम् (धातु)
Formलिट् (परोक्षभूत/perfect), प्रथमपुरुष (3rd), बहुवचन, परस्मैपद
मनसाwith the mind
मनसा:
Karana (Instrument/करण)
TypeNoun
Rootमनस् (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, तृतीया (3rd), एकवचन; करण (instrument)
परमेश्वरम्the Supreme Lord
परमेश्वरम्:
Karma (Object/कर्म)
TypeNoun
Rootपरम + ईश्वर (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया (2nd), एकवचन; (शरणं जग्मुः—यस्य)

Lomaharṣaṇa (Sūta), narrating

Scene: A radiant Devī of wondrous form appears before Brahmā and assembled sages; their hands folded, eyes widened in awe, while their minds turn inward toward Parameśvara as the unseen refuge behind the vision.

B
Brahmā
S
Sages (Munis)
D
Devī (Pārvatī)
Ś
Śiva (Parameśvara)

FAQs

Awe before divine beauty culminates in śaraṇāgati—inner refuge in Parameśvara.

No tīrtha is named; the verse highlights an interior act of devotion within the narrative setting.

It implies mānasa-śaraṇāgati—taking mental refuge—as a devotional act, rather than a formal external rite.