ईश्वर उवाच । धर्मारण्यमिदं ख्यातं सदा भूयाद्युगेयुगे । त्वन्नाम्ना स्थापितं देव ख्यातिमेतद्गमिष्यति । अथान्यदपि यत्किंचित्करोम्येष वदस्व तत
īśvara uvāca | dharmāraṇyamidaṃ khyātaṃ sadā bhūyādyugeyuge | tvannāmnā sthāpitaṃ deva khyātimetadgamiṣyati | athānyadapi yatkiṃcitkaromyeṣa vadasva tata
Īśvara phán: “Nơi này sẽ mãi được tôn xưng là Dharmāraṇya, qua hết yuga này đến yuga khác. Được thiết lập dưới danh của ngươi, hỡi Deva, nơi ấy sẽ đạt danh tiếng ấy. Và nếu còn điều gì khác, dù là nhỏ, ngươi muốn Ta làm—hãy nói ra.”
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Listener: Yama (addressed as Deva)
Scene: Śiva pronounces the decree: Dharmāraṇya will be famed in every age; a subtle vision of successive yugas passing while the sacred grove remains luminous and unchanged.
When the Lord consecrates a kṣetra, its sanctity and merit endure across the cycles of time.
Dharmāraṇya, affirmed as eternally famous through the yugas.
No explicit rite; the verse functions as a divine proclamation of kṣetra-pratiṣṭhā (establishment).