प्रकृतितत्त्व-विचारः / Inquiry into Prakṛti (Nature/Śakti) and Śiva’s Transcendence
ब्रह्मोवाच । इत्येवमुक्त्वा गिरिजां वाक्यमूचे गिरिं प्रभुः । भक्तानुरंजनकरो भक्तानुग्रहकारकः
brahmovāca | ityevamuktvā girijāṃ vākyamūce giriṃ prabhuḥ | bhaktānuraṃjanakaro bhaktānugrahakārakaḥ
Brahmā nói: Nói với Girijā như thế xong, Đấng Chúa Tể liền cất lời với ngọn núi (Himālaya) bằng những lời ấy—Ngài là Đấng làm đẹp lòng các tín đồ và ban ân sủng cho người chí thành phụng kính.
Brahma
Tattva Level: pati
Shiva Form: Mahādeva
The verse highlights Śiva’s defining quality as bhakta-vatsala—one who delights in devotion and grants anugraha (liberating grace), indicating that divine favor responds to sincere bhakti.
By portraying Śiva as the personal Lord who speaks, blesses, and responds, the verse supports Saguna worship—such as Linga-pūjā—where devotees approach Śiva as an accessible giver of grace.
The takeaway is devotion-centered practice: daily Linga worship with the Panchākṣarī mantra “Om Namaḥ Śivāya,” offered with humility to receive Śiva’s anugraha.