सप्तनवतितमः सर्गः (Yuddha Kāṇḍa 97): Sugrīva’s Onslaught and the Fall of Virūpākṣa
कपिराजविमुक्तैस्तैश्शैलवर्षैस्तुराक्षसाः ।विकीर्णशिरसःपेतुर्निकृत्ताइवपर्वताः ।।।।
kapirājavimuktaiḥ taiḥ śailavarṣais tu rākṣasāḥ | vikīrṇaśirasaḥ petur nikṛttā iva parvatāḥ ||6.97.12||
Bị những trận mưa đá núi do vua khỉ phóng ra đánh trúng, các La-sát ngã xuống, đầu vỡ tan, như những ngọn núi bị đẽo chặt mà sụp đổ.
Hit by the rocks rained by the Vanara king, the Rakshasas with heads broken and body mutilated had fallen like mountains.
The verse reinforces the narrative claim that adharma’s forces are vulnerable when confronted by united, duty-bound allies acting for a righteous end.
Sugrīva’s rock-barrage causes severe rākṣasa casualties, described through a vivid simile.
Unstoppable martial energy (utsāha) in service of the alliance with Rāma.