Mārkaṇḍeya-varṇanam
The Description of Mārkaṇḍeya
परं ज्योतिः परं धाम पवित्रं परमं पदम् । सर्वैकरूपं परमं प्रणतोऽस्मि जनार्दनम् ॥ ४० ॥
paraṃ jyotiḥ paraṃ dhāma pavitraṃ paramaṃ padam | sarvaikarūpaṃ paramaṃ praṇato'smi janārdanam || 40 ||
Ngài là Ánh Sáng tối thượng, là Thánh Trú tối thượng, là Đấng thanh tịnh tối thượng—chính là cảnh giới tối cao. Con cúi lạy Janārdana, Đấng Tối Thượng, một hình thể hiện hữu trong muôn hình.
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
It identifies Janārdana (Viṣṇu) as the ultimate reality—supreme light, supreme abode, and the highest goal—framing liberation (paramaṃ padam) as attained through surrender and praise.
Bhakti is expressed as praṇāma (humble surrender) and stuti (glorification), recognizing the Lord as both transcendent (supreme abode) and immanent (one essence in all forms).
No specific Vedāṅga technique is taught in this verse; its practical takeaway is mantra-like stuti usage—reciting such praise as part of daily Viṣṇu worship and purification (pavitram).