Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
सपापगोऽर्को जायो वा परवीर्यप्रसूतिकृत् । पापभस्थौ पापखेटैः सूर्यार्घानत्रिकोणगौ ॥ ७३ ॥
sapāpago'rko jāyo vā paravīryaprasūtikṛt | pāpabhasthau pāpakheṭaiḥ sūryārghānatrikoṇagau || 73 ||
Nếu Mặt Trời (Arka) đồng cung với ảnh hưởng tội lỗi, thì khiến người ấy thành “jāya” (bị kẻ khác sai khiến) hoặc khiến con cái được thụ thai nhờ năng lực của người đàn ông khác. Cũng vậy, khi các hành tinh hung ở các vị trí hung, và khi Mặt Trời cùng Mặt Trăng ở các vị trí tam giác của argha thuộc Mặt Trời (một phân khu thuật số), thì những kết quả như thế được chỉ ra.
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: bhayanaka
Secondary Rasa: karuna
It frames worldly suffering and social/sexual disorder as karmic outcomes indicated through Jyotiṣa, reminding the seeker that pāpa (sinful karma) has recognizable signs and should be countered by dharma, restraint, and purificatory practice.
While the verse itself is technical (Jyotiṣa), its implied teaching supports Bhakti-based dharma: recognizing inauspicious tendencies and taking refuge in righteous conduct and devotional atonements rather than fatalism.
Jyotiṣa Vedāṅga: the verse uses graha-doṣa logic—malefic influence (pāpa-graha), placement in inauspicious houses/positions, and trinal configurations tied to the Sun’s technical divisions (argha) to infer likely outcomes.