Vyākaraṇa-saṅgraha: Pada–Vibhakti–Kāraka–Lakāra–Samāsa
ञित्स्वरितेतश्च उभे यक्च स्याद्भावकर्मणोः । सौकर्यातिशयं चैव यदाद्योतयितुं मुने ॥ ८२ ॥
ñitsvaritetaśca ubhe yakca syādbhāvakarmaṇoḥ | saukaryātiśayaṃ caiva yadādyotayituṃ mune || 82 ||
Và các dấu hiệu ngữ pháp ñit và svarita, cũng như cả hai dạng yaK, được dùng liên hệ đến cả “trạng thái/hành tác” (bhāva) và “đối tượng/hành vi” (karman), nhằm làm sáng tỏ—hỡi bậc hiền triết—một sắc thái đặc biệt về sự dễ dàng, thuận tiện trong cách diễn đạt.
Sanatkumara (teaching Narada in a technical/śāstra mode)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
It emphasizes that precise śāstric expression—through correct grammatical markers and accents—supports clarity in conveying dharma and liberating knowledge (mokṣa-oriented teaching).
Indirectly: accurate pronunciation and grammatical intent preserve the meaning of mantras and hymns, which safeguards authentic Viṣṇu-bhakti practice and transmission.
Vedāṅga disciplines of Vyākaraṇa (grammar: markers like ñit/yaK) and Śikṣā (phonetics: svarita accent) are highlighted to indicate intended meaning such as bhāva vs. karman with greater clarity.