Shloka 5
Adhyāya 6: Kaṅka (Yudhiṣṭhira) Seeks Refuge in Virāṭa’s Assembly
इस प्रकार श्रीमह्या भारत विराटपर्वके अन्तर्गत पाण्डवप्रवेशपर्वमें नगरप्रवेशके लिये अस्त्रस्थापनविषयक पाँचवाँ अध्याय पूरा हुआ,भारावतरणे पुण्ये ये स्मरन्ति सदाशिवाम् | तान् वै तारयसे पापात् पड़के गामिव दुर्बलाम् 'पृथ्वीका भार उतारनेवाली पुण्यमयी देवि! तुम सदा सबका कल्याण करनेवाली हो। जो लोग तुम्हारा स्मरण करते हैं, निश्चय ही तुम उन्हें पाप और उसके फलस्वरूप होनेवाले दुःखसे उबार लेती हो; ठीक उसी तरह, जैसे कोई पुरुष कीचड़में फँसी हुई दुर्बल गायका उद्धार कर देता है"
bhārāvataraṇe puṇye ye smaranti sadāśivām | tān vai tārayase pāpāt paṅke gām iva durbalām ||
Vaiśampāyana nói: “Ôi Nữ Thần linh thiêng, đấng làm nhẹ gánh nặng của địa cầu, luôn cát tường và ban phúc lợi! Ai tưởng niệm đến Người, ắt được Người cứu khỏi tội lỗi và nỗi khổ theo sau—như một người đàn ông nhấc một con bò yếu ớt đang mắc kẹt trong bùn lầy lên vậy.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Remembrance of the benevolent Goddess is presented as a saving act: sincere devotion draws divine grace that carries a person across sin and its painful consequences, depicted through the vivid ethical image of rescuing a helpless being from danger.
At the close of the section describing the Pāṇḍavas’ preparations for entering the city (including the placing aside of weapons), the narrator adds a devotional benediction praising the Goddess as the remover of the earth’s burden and as a rescuer of those who remember her.