Shloka 22
अध्याय ५०: उत्तरेण सह अर्जुनस्य रथप्रयाणे ध्वजचिह्नैः कौरवसेनानिर्देशः
Arjuna directs Uttara by identifying Kaurava commanders through banners
यथा त्वमकरोर््यूतमिन्द्रप्रस्थं यथा55हर: । यथा<5<नैषी: सभां कृष्णां तथा युध्यस्व पाण्डवम्,दुर्योधन! जैसे तुमलोगोंने जूएका खेल किया, जिस तरह इन्द्रप्रस्थके राज्यका अपहरण किया और जिस प्रकार भरी सभामें द्रौपदीको घसीट ले गये, उसी प्रकार पाण्डुनन्दन अर्जुनसे युद्ध भी करो। [जब उन अन्यायोंके समय तुम्हें हमारे सहयोगकी आवश्यकता नहीं जान पड़ी, तब इस युद्धमें भी सहयोगकी आशा न रखो]
yathā tvam akaror dyūtam indraprasthaṁ yathāharaḥ | yathā naiṣīḥ sabhāṁ kṛṣṇāṁ tathā yudhyasva pāṇḍavam, duryodhana |
Kripa nói: “Như ngươi đã bày cuộc gieo xúc xắc, như ngươi đã cướp lấy Indraprastha, và như ngươi đã lôi Kṛṣṇā (Draupadī) vào giữa hội đường—thì cũng với khí thế ấy, hỡi Duryodhana, hãy giao chiến với con trai Pāṇḍu (Arjuna). Khi làm những việc bất nghĩa ấy, ngươi đâu thấy cần đến sự trợ giúp của chúng ta; vậy nay trong trận chiến này, đừng mong chúng ta ra tay.”
कृप उवाच
Educational Q&A
Kṛpa frames war as moral consequence: one who committed public injustices (cheating at dice, usurping a kingdom, humiliating Draupadī) should not expect others to share the burden now. The verse stresses accountability and the ethical cost of adharma—support and loyalty are not guaranteed to those who disregard righteousness.
In Virāṭa Parva, as conflict with the Pāṇḍavas becomes imminent, Kṛpa addresses Duryodhana sharply. He recalls Duryodhana’s earlier wrongs against the Pāṇḍavas and Draupadī and challenges him to face Arjuna himself, implying that those who engineered the injustice should bear the risk rather than rely on others’ aid.