Previous Verse
Next Verse

Shloka 16

Adhyāya 14: Sudēṣṇā Sends Sairandhrī to Kīcaka’s House (सुदेष्णा–सैरन्ध्री–कीचक संवादः)

लक्ष्मी: पद्मालया का त्वमथ भूति: सुमध्यमे । ह्वी: श्री: कीर्तिरथो कान्तिरासां का त्वं वरानने

lakṣmīḥ padmālayā kā tvam atha bhūtiḥ sumadhyame | hrīḥ śrīḥ kīrtir atho kāntir āsāṃ kā tvaṃ varānane ||

Vaiśampāyana nói: “Hỡi người thắt lưng thon, nàng là ai? Nàng là Lakṣmī ngự trong hoa sen, hay là Bhūti—phú quý hiện thân? Hỡi giai nhân mặt ngọc—trong các nữ thần Hrī (đức thẹn thùng), Śrī (vinh quang/phúc lộc), Kīrti (danh tiếng) và Kānti (quang huy)—nàng là ai?”

लक्ष्मीःLakṣmī (goddess of fortune)
लक्ष्मीः:
Karta
TypeNoun
Rootलक्ष्मी
FormFeminine, Nominative, Singular
पद्मालयाःthe lotus-dwelling one
पद्मालयाः:
Karta
TypeNoun
Rootपद्मालय
FormFeminine, Nominative, Singular
काwho?
का:
Karta
TypePronoun
Rootकिम्
FormFeminine, Nominative, Singular
त्वम्you
त्वम्:
Karta
TypePronoun
Rootयुष्मद्
Form—, Nominative, Singular
अथor/then
अथ:
TypeIndeclinable
Rootअथ
भूतिःprosperity; manifest glory
भूतिः:
Karta
TypeNoun
Rootभूति
FormFeminine, Nominative, Singular
सुमध्यमेO slender-waisted one
सुमध्यमे:
TypeAdjective
Rootसुमध्यमा
FormFeminine, Vocative, Singular
ह्रीःmodesty; shame (personified)
ह्रीः:
Karta
TypeNoun
Rootह्री
FormFeminine, Nominative, Singular
श्रीःsplendor; Śrī (goddess)
श्रीः:
Karta
TypeNoun
Rootश्री
FormFeminine, Nominative, Singular
कीर्तिःfame (personified)
कीर्तिः:
Karta
TypeNoun
Rootकीर्ति
FormFeminine, Nominative, Singular
अथोor else/and also
अथो:
TypeIndeclinable
Rootअथ
कान्तिःbeauty; radiance (personified)
कान्तिः:
Karta
TypeNoun
Rootकान्ति
FormFeminine, Nominative, Singular
आसाम्of these (feminine ones)
आसाम्:
TypePronoun
Rootइदम्
FormFeminine, Genitive, Plural
काwhich? who?
का:
Karta
TypePronoun
Rootकिम्
FormFeminine, Nominative, Singular
त्वम्you
त्वम्:
Karta
TypePronoun
Rootयुष्मद्
Form—, Nominative, Singular
वराननेO fair-faced one
वरानने:
TypeAdjective
Rootवरानना
FormFeminine, Vocative, Singular

वैशम्पायन उवाच

V
Vaiśampāyana
L
Lakṣmī
B
Bhūti
H
Hrī
Ś
Śrī
K
Kīrti
K
Kānti

Educational Q&A

The verse highlights how true excellence is perceived as a convergence of virtues—prosperity, modesty, splendor, good fame, and radiance—suggesting that ethical qualities (like hrī) are integral to what society recognizes as ‘fortune’ and ‘beauty,’ not merely external appearance.

A narrator’s voice (Vaiśampāyana) reports someone addressing an exceptionally impressive woman, so striking that she is compared to Lakṣmī and other personified virtues; the speaker asks which divine quality she embodies.