Previous Verse
Next Verse

Shloka 15

Adhyāya 14: Sudēṣṇā Sends Sairandhrī to Kīcaka’s House (सुदेष्णा–सैरन्ध्री–कीचक संवादः)

एवंरूपा मया नारी काचिदन्या महीतले । न दृष्टपूर्वा सुओणि यादृशी त्वमनिन्दिते,'सुश्रोणि! अनिन्दिते! जैसी तुम हो, ऐसे मनोहर रूपवाली कोई दूसरी स्त्री इस पृथ्वीपर मैंने आजसे पहले कभी नहीं देखी थी

evaṃrūpā mayā nārī kācid anyā mahītale | na dṛṣṭapūrvā suśroṇi yādṛśī tvam anindite ||

Vaiśampāyana nói: “Hỡi người vô tì vết, hỡi thiếu nữ hông đẹp—trên cõi đất này, trước nay ta chưa từng thấy một người đàn bà nào có vẻ đẹp mê hoặc như nàng.”

एवंरूपाof such a form/so beautiful
एवंरूपा:
Karta
TypeAdjective
Rootएवंरूप (प्रातिपदिक)
FormFeminine, Nominative, Singular
मयाby me
मया:
Karana
TypeNoun
Rootअस्मद् (प्रातिपदिक)
Form—, Instrumental, Singular
नारीwoman
नारी:
Karta
TypeNoun
Rootनारी (प्रातिपदिक)
FormFeminine, Nominative, Singular
काचित्some/any (a certain)
काचित्:
Karta
TypeAdjective
Rootक (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
FormFeminine, Nominative, Singular
अन्याanother
अन्या:
Karta
TypeAdjective
Rootअन्य (प्रातिपदिक)
FormFeminine, Nominative, Singular
महीतलेon the earth's surface/on earth
महीतले:
Adhikarana
TypeNoun
Rootमहीतल (प्रातिपदिक)
FormNeuter, Locative, Singular
not
:
TypeIndeclinable
Root
दृष्टपूर्वाseen before/previously seen
दृष्टपूर्वा:
Karta
TypeAdjective
Rootदृष्टपूर्व (प्रातिपदिक)
FormFeminine, Nominative, Singular
सुश्रोणिO fair-hipped one
सुश्रोणि:
TypeNoun
Rootसुश्रोणि (प्रातिपदिक)
FormFeminine, Vocative, Singular
यादृशीsuch as/like (as) which
यादृशी:
Karta
TypeAdjective
Rootयादृश (प्रातिपदिक)
FormFeminine, Nominative, Singular
त्वम्you
त्वम्:
Karta
TypeNoun
Rootयुष्मद् (प्रातिपदिक)
Form—, Nominative, Singular
अनिन्दितेO blameless one
अनिन्दिते:
TypeAdjective
Rootअनिन्दित (प्रातिपदिक)
FormFeminine, Vocative, Singular

वैशम्पायन उवाच

V
Vaiśampāyana

Educational Q&A

The verse illustrates a common epic convention: admiration is expressed through restrained, honorific language (“anindite”), emphasizing social decorum and the ideal of speaking without insult even when praising.

Within Vaiśampāyana’s narration, a woman is addressed directly and praised as unmatched in beauty on earth, using conventional epithets (“suśroṇi,” “anindite”) to mark respect and admiration.