Shloka 22
Virāṭanagara-nivāsa-nirṇaya
Decision to Reside in Virāṭa’s City
न दुःखमुचितं किज्चिद् राजन् वेद यथा जन: । स इमामापदं प्राप्प कथं घोरां तरिष्यसि,राजन! साधारण मनुष्योंकी भाँति आपको किसी प्रकारके दुःखका अनुभव हो, यह उचित नहीं है; अतः इस घोर आपत्तिमें पड़कर आप कैसे इसके पार होंगे?
na duḥkham ucitaṁ kiñcid rājan veda yathā janaḥ | sa imām āpadaṁ prāpya kathaṁ ghorāṁ tariṣyasi rājan ||
Arjuna nói: “Tâu Đại vương, không hợp lẽ khi ngài phải nếm sầu như người thường. Nay đã rơi vào tai ương ghê gớm này, ngài sẽ vượt qua nó bằng cách nào, tâu Đại vương?”
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores a dharmic expectation of royal steadiness: a king, as a public exemplar and protector, should not succumb to grief like ordinary people, but must find the resolve and means to ‘cross over’ calamity.
Arjuna speaks to a king facing a severe crisis, challenging him to rise above common despair and asking how he intends to overcome the dreadful situation now confronting him.