Shloka 96
Tīrtha-yātrā: Phalaśruti and Sacred Geography from Lohitya to Prayāga
Pulastya’s Instruction
ततो व्यासस्थली नाम यत्र व्यासेन धीमता,अभिगत्वा स्थलीं तस्य गोसहस्रफलं लभेत् । तत्पश्चात् व्यासस्थलीमें जाय, जहाँ परम बुद्धिमान् व्यासने पुत्रशोकसे संतप्त हो शरीर त्याग देनेका विचार किया था। राजेन्द्र! उस समय उन्हें देवताओंने पुनः उठाया था। उस स्थलमें जानेसे सहख्न गोदानका फल मिलता है
tato vyāsasthalī nāma yatra vyāsena dhīmatā, abhigatvā sthalīṁ tasya go-sahasra-phalaṁ labhet |
Rồi đến nơi gọi là Vyāsasthalī. Đó là chốn bậc đại trí Vyāsa, vì đau đớn trước nỗi tang con, đã toan lìa bỏ thân này; nhưng chư thiên đã ngăn lại và nâng ông dậy lần nữa. Hỡi bậc vương giả tối thượng, chỉ cần đến thăm thánh địa ấy cũng được nói là hưởng công đức ngang với việc bố thí một nghìn con bò.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The passage links sacred remembrance and pilgrimage with ethical merit (puṇya), while also highlighting a humane lesson: even a great sage like Vyāsa can be overwhelmed by personal loss, yet dharma is restored through divine restraint and continued life-purpose.
The speaker points out a holy site named Vyāsasthalī, explaining its origin: Vyāsa, grieving for his son, contemplated giving up his body there, but the gods intervened and revived/raised him. Visiting this place is said to grant the merit equivalent to donating a thousand cows.