Shloka 1
नलस्य बाहुकत्वेन ऋतुपर्णनगरप्रवेशः
Nala as Bāhuka enters Ṛtuparṇa’s city
#::73:.8 #::3:..7 () हि २ 7 चतु:षष्टितमो<5 ध्याय: दमयन्तीका विलाप और प्रलाप, तपस्वियोंद्वारा दमयन्तीको आश्वासन तथा उसकी व्यापारियोंके दलसे भेंट बृहृदश्च उवाच सा निहत्य मृगव्याधं प्रतस्थे कमलेक्षणा । वन॑ प्रतिभयं शून्यं झेल्लिकागणनादितम्,बृहदश्वच मुनि कहते हैं--राजन्! व्याधका विनाश करके वह कमलनयनी राजकुमारी झिल्लियोंकी झंकारसे गूँजते हुए निर्जन एवं भयंकर वनमें आगे बढ़ी
bṛhadaśva uvāca | sā nihatya mṛgavyādhaṃ pratasthē kamalēkṣaṇā | vanaṃ pratibhayaṃ śūnyaṃ jhellikāgaṇanāditam ||
Bṛhadaśva nói: “Giết xong tên thợ săn, nàng công chúa mắt như hoa sen liền lên đường. Nàng bước sâu vào khu rừng hoang vắng và ghê rợn, vang rền tiếng dế kêu—vẫn không nao núng giữa cô quạnh và hiểm nguy.”
बृहृदश्च उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness under threat: even in isolation and fear, one must uphold self-protection and moral resolve. Damayantī’s onward journey after defending herself underscores endurance and the willingness to face hardship without abandoning purpose.
After killing a predatory hunter who threatened her, Damayantī continues alone through a deserted, frightening forest, described as echoing with the sound of crickets—setting the tone for her vulnerability and determination in the wilderness.