Shloka 21
Kāmyaka-vane Pāṇḍava-nivāsaḥ — Vidurasya āgamanam ca (कamyake वने पाण्डवनिवासः—विदुरस्य आगमनं च)
सो<ड्कमानीय विदुरं मूर्थन्याप्राय चैव ह । क्षम्यतामिति चोवाच यदुक्तोडसि मयानघ,ऐसा कहकर राजा धृतराष्ट्रने विदुरको अपने हृदयसे लगा लिया और उनका मस्तक सूँघते हुए कहा--“निष्पाप विदुर! मैंने तुमसे जो अप्रिय बात कह दी है, उसके लिये मुझे क्षमा करो”
so 'ḍkam ānīya viduraṃ mūrdhny āprāya caiva ha | kṣamyatām iti covāca yad ukto 'si mayānagha ||
Vaiśampāyana nói: Đưa Vidura trở lại, vua Dhṛtarāṣṭra ôm chầm lấy ông từ tận đáy lòng; rồi trong niềm âu yếm, nhà vua áp mũi ngửi đỉnh đầu ông và nói: “Hỡi Vidura vô tội, xin hãy tha thứ cho ta vì những lời cay nghiệt và khó nghe mà ta đã buông ra với ngươi.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even a king must acknowledge wrongdoing and seek forgiveness from the righteous; humility and reconciliation are presented as ethical strengths, especially toward a dharmic advisor like Vidura.
Dhṛtarāṣṭra, moved by remorse, brings Vidura back, embraces him affectionately, and asks pardon for having spoken unpleasant words to him.