Shloka 19
Nala’s Embassy to Damayantī and the Gods’ Proposal (नलस्य दूतत्वं देवप्रस्तावश्च)
मया प्रशमिते पश्चात् त्वमेष्यसि वनात् पुनः । एवं कृते न ते दोषा भविष्यन्ति विशाम्पते,“मेरे द्वारा शत्रुओंका संहार हो जानेपर आप फिर तेरह वर्षके बाद वनसे चले आइयेगा। प्रजानाथ! ऐसा करनेपर आपको दोष नहीं लगेगा
mayā praśamite paścāt tvam eṣyasi vanāt punaḥ | evaṁ kṛte na te doṣā bhaviṣyanti viśāmpate ||
Vaiśampāyana nói: “Sau khi ta đã dẹp yên và kết liễu quân thù, ngài sẽ trở về từ rừng. Nếu làm như vậy, tâu Chúa của muôn dân, ngài sẽ không mang lấy lỗi lầm hay điều tiếng nào.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames an ethical safeguard: if one follows the proper sequence—waiting until hostile forces are duly subdued and then returning—one incurs no doṣa (moral/legal blame). It emphasizes dharma as right timing and right procedure, not merely the end result.
Vaiśampāyana reports a reassurance given to a ruler: after the speaker has dealt with the enemies, the king should come back from the forest. By returning under these conditions, the king’s action will be free from reproach.