Shloka 10
अध्याय ३३ — कर्म, दैव, हठ, स्वभाव और पुरुषार्थ पर द्रौपदी का उपदेश
Draupadī on Action, Fate, and Human Effort
यद् वयं न तदैवैतान् धार्तराष्ट्रानू निहन्महि । भवत: शास्त्रमादाय तन्नस्तपति दुष्कृतम्,“आपके शासनको मानकर जो हमलोगोंने उसी समय इन धृतराष्ट्रपुत्रोंकी मार नहीं डाला, वह दुष्कर्म हमें आज भी संताप दे रहा है
vaiśampāyana uvāca |
yad vayaṁ na tadaivaitān dhārtarāṣṭrān na nihanhmahi |
bhavataḥ śāstram ādāya tan nas tapati duṣkṛtam ||
Vaiśampāyana nói: “Việc chúng ta đã không giết ngay lúc ấy những người con của Dhṛtarāṣṭra—vì đã kính nhận và tuân theo mệnh lệnh của ngài—chính lỗi lầm ấy nay vẫn thiêu đốt chúng ta bằng nỗi hối hận, cho đến tận hôm nay.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even when one acts under respected authority or counsel, failing to address manifest wrongdoing at the right time can later become a source of moral anguish; ethical responsibility is not fully erased by obedience.
The speaker reflects that, because they accepted another’s directive, they did not kill the Dhṛtarāṣṭras when the opportunity arose; now that restraint is remembered as a culpable mistake that continues to torment them.