Shloka 15
त्वं हि देवेश्वर: साक्षात् त्वया देयो वरो मम । अन््येषां चैव भूतानामी श्वरो हासि भूतकृत्,आप साक्षात् देवेश्वर हैं। उचित तो यही है कि आप मुझे वर दें; क्योंकि आप अन्य सब भूतोंके ईश्वर तथा उन्हें उत्पन्न करनेवाले हैं
tvaṃ hi deveśvaraḥ sākṣāt tvayā deyo varo mama | anyeṣāṃ caiva bhūtānām īśvaro hāsi bhūtakṛt ||
Vaiśampāyana nói: “Ngài quả là Chúa tể hiển hiện của chư thiên. Thật hợp lẽ khi chính ngài ban cho ta một ân huệ, bởi ngài là đấng chủ tể của mọi loài hữu tình, là bậc tạo hóa khiến họ sinh khởi.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse affirms divine supremacy: the deity addressed is not merely powerful but the manifest Lord of gods and beings, so requesting a boon is framed as ethically appropriate—grounded in recognition of rightful authority and the source of creation.
Vaiśaṃpāyana narrates a moment where a speaker addresses a supreme divine figure, praising them as the direct Lord of the gods and creator of beings, and on that basis petitions for a boon.