Shloka 33
Draupadī’s Lament and Theodicy: Dharma, Dice, and Īśvara’s Governance (Āraṇyaka-parva 31)
एतावदेव पर्याप्तमुपमानं शुचिस्मिते । कर्मणां फलमाप्रोति धीरोडल्पेनापि तुष्यति,पवित्र मुसकानवाली द्रौपदी! इतना ही दृष्टान्त देना पर्याप्त है। धीर पुरुष कर्मोका फल पाता है और थोड़े-से फलसे भी संतुष्ट हो जाता है
etāvad eva paryāptam upamānaṃ śucismite | karmaṇāṃ phalam āpnoti dhīro 'lpene 'pi tuṣyati ||
Yudhiṣṭhira nói: “Hỡi Draupadī với nụ cười thanh khiết dịu hiền, chừng ấy làm ví dụ đã đủ. Người kiên định sẽ nhận được quả của việc mình làm, và dù chỉ được ít cũng vẫn an lòng.”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches karmaphala and inner steadiness: one should act rightly and accept the resulting fruit without greed; a truly composed person remains content even when the outcome is small.
Yudhiṣṭhira addresses Draupadī and concludes a point by saying that the example given is enough; he emphasizes the virtue of the dhīra—one who accepts the fruits of action with contentment.