Shloka 47
Sūrya-stava: Dhaumya’s Counsel and the Aṣṭaśata-nāma of Sūrya
ज्योतींषि त्वयि सर्वाणि त्वं सर्वज्योतिषां पति: । त्वयि सत्यं च सत्त्वं च सर्वे भावाश्व॒ साच्चिका:,ब्रद्मतोकसहित ऊपरके सातों लोकोंमें तथा अन्य सब लोकोंमें भी ऐसा कोई प्राणी नहीं दीखता जो आप भगवान् सूर्यसे बढ़कर हो। भगवन्! जगतमें और भी बहुत-से महान् शक्तिशाली प्राणी हैं; परंतु उनकी कान्ति और प्रभाव आपके समान नहीं हैं। सम्पूर्ण ज्योतिर्मय पदार्थ आपके ही अन्तर्गत हैं। आप ही समस्त ज्योतियोंके स्वामी हैं। सत्य, सत्त्व तथा समस्त सात्त्विक भाव आपमें ही प्रतिष्ठित हैं। 'शार्इ” नामक धनुष धारण करनेवाले भगवान् विष्णुने जिसके द्वारा दैत्योंका घमंड चूर्ण किया है उस सुदर्शन चक्रको विश्वकर्माने आपके ही तेजसे बनाया है
jyotīṁṣi tvayi sarvāṇi tvaṁ sarvajyotiṣāṁ patiḥ | tvayi satyaṁ ca sattvaṁ ca sarve bhāvāś ca sāttvikāḥ ||
Yudhiṣṭhira nói: “Mọi ánh sáng đều nương tựa nơi Ngài; Ngài là chúa tể của mọi nguồn quang minh. Trong Ngài an lập chân thật và thanh tịnh, cùng mọi khuynh hướng thuộc tính sāttvika. Vì thế, Ngài đứng như cội nguồn tối thượng và thước đo của rạng ngời và minh triết đạo đức; trước Ngài, dẫu những hữu thể hùng mạnh khác cũng không thể sánh về vẻ huy hoàng hay sức ảnh hưởng.”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse presents the Sun as the archetypal source of illumination and, symbolically, of moral clarity: truth (satya) and purity (sattva) are said to be grounded in the divine. Ethically, it links inner virtue with the principle of light—what reveals, guides, and sustains dharma.
Yudhiṣṭhira addresses a deity in the mode of stuti (praise), exalting the Sun as supreme among luminous powers and as the seat of truth and sāttvika qualities. The speech functions as reverent invocation, establishing the deity’s greatness before seeking favor or guidance.