Shloka 32
Ajñātavāsa-saṅkalpaḥ — Yudhiṣṭhira’s Resolve and Dhaumya’s Exempla on Concealment
सावित्रयुवाच ह्वतं पुरा मे श्वशुरस्य धीमतः स्वमेव राज्यं लभतां स पार्थिव: । जह्यात् स्वधर्म न च मे गुरुर्यथा द्वितीयमेतद् वरयामि ते वरम्,सावित्री बोली--मेरे बुद्धिमान् श्वशुरका राज्य, जो पहले उनसे छीन लिया गया है, उसे वे महराज पुनः प्राप्त कर लें तथा वे मेरे पूज्य गुरु महाराज द्युमत्सेन कभी अपना धर्म न छोड़ें; यही दूसरा वर मैं आपसे माँगती हूँ
sāvitry uvāca: hṛtaṃ purā me śvaśurasya dhīmataḥ svam eva rājyaṃ labhatāṃ sa pārthivaḥ | jahyāt svadharmaṃ na ca me gurur yathā dvitīyam etad varayāmi te varam ||
Sāvitrī nói: “Xin cho phụ vương chồng ta, bậc minh triết, người đã bị đoạt mất chính vương quốc của mình từ thuở xa xưa, nay được phục hồi lại đúng chủ quyền ấy. Và xin cho bậc trưởng thượng đáng tôn kính—vị guru của ta, vua Dyumatsena—không bao giờ rời bỏ dharma của mình. Đó là ân huệ thứ hai ta chọn xin nơi Ngài.”
यम उवाच
Educational Q&A
Sāvitrī frames her request in terms of dharma: rightful kingship should be restored, and a respected elder should remain unwavering in svadharma. The verse highlights that true boons are those aligned with moral order and the stability of righteous life.
In the boon-granting dialogue, Sāvitrī asks that her father-in-law regain the kingdom previously taken from him and that he never fall away from his dharma. This is presented as her second boon.