Shloka 17
Karṇa–Sūrya Saṃvāda: Satya, Dāna, and the Amoghā Śakti (कर्ण–सूर्यसंवादः)
इति तस्य ब्रुवाणस्य दूतस्य परुषं वच: । श्रुत्वा न ममृषे राजा रावण: क्रोधमूर्च्छित:,श्रीरामचन्द्रजीके दूतके मुखसे ऐसी कठोर बातें सुनकर राजा रावण सहन न कर सका। वह क्रोधसे मूर्च्छित हो उठा
iti tasya bruvāṇasya dūtasya paruṣaṃ vacaḥ | śrutvā na mamṛṣe rājā rāvaṇaḥ krodha-mūrcchitaḥ ||
Vậy, nghe những lời cay nghiệt của sứ giả ấy, vua Rāvaṇa không sao chịu nổi; bị cơn giận cuộn trào chế ngự, như ngất đi dưới làn sóng phẫn nộ, hắn bị cuồng nộ chiếm lấy.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Harsh speech can ignite anger, but the ethical burden lies in self-restraint: a ruler who cannot tolerate provocation becomes vulnerable to adharma, losing judgment and proportionality in response.
Mārkaṇḍeya narrates that a messenger delivers severe, offensive words; upon hearing them, King Rāvaṇa cannot bear the insult and is overwhelmed by anger, signaling an escalation toward conflict.