Shloka 32
Sāvitrī’s Trirātra-Vrata and Departure with Satyavān (सावित्रीव्रतनिश्चयः सहगमनं च)
हरणं चैव वैदेहाा मम चायमुपप्लव: । राज्यभ्रंशश्ष भवतसस््तातस्य मरणं तथा,“विदेहकुमारीका अपहरण, मेरा इस प्रकार असमयमें विपत्तिग्रस्त होना, आपका राज्यसे निर्वासन तथा पिताजीकी मृत्यु--(इस प्रकार संकटपर संकट आता जा रहा है)
haraṇaṃ caiva vaidehyā mama cāyam upaplavaḥ | rājyabhraṃśaś ca bhavataḥ tātasya maraṇaṃ tathā ||
Mārkaṇḍeya nói: “Nàng công chúa xứ Videha bị bắt cóc, và tai ương bất ngờ giáng xuống ta như thế này; sự mất ngôi và lưu đày của ngươi; và cả cái chết của phụ vương ta nữa—thế là bất hạnh chồng lên bất hạnh, nối nhau không dứt.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how adversity can arrive in succession, testing steadiness and dharma; it frames suffering as a moral and existential trial rather than merely a personal grievance.
Mārkaṇḍeya enumerates a series of disasters—Sītā’s abduction, his own sudden distress, the listener’s loss of kingdom/exile, and a father’s death—emphasizing the piling up of calamities.