Shloka 35
Draupadī’s Lament and the Question of Kṣatriya Forbearance (द्रौपद्याः शोकप्रलापः क्षमानिर्णयश्च)
न हि वक्चित् क्षमाकालो विद्यतेड्द्य कुरून् प्रति तेजसश्चागते काले तेज उत्स्रष्टमहसि,कौरवोंके प्रति अब क्षमाका कोई अवसर नहीं है। अब तेज प्रकट करनेका अवसर प्राप्त है; अत: उनपर आपको अपने तेजका ही प्रयोग करना चाहिये
na hi kvacit kṣamā-kālo vidyate ’dya kurūn prati; tejasas cāgate kāle teja utsraṣṭum arhasi
Đối với dòng Kuru, nay không còn là lúc để nhẫn nhịn nữa. Thời khắc phô bày uy lực đã đến; vì vậy, ngươi nên tung mở quang huy và sức mạnh của mình chống lại họ.
प्रह्माद उवाच
Educational Q&A
Forbearance is a virtue only when it supports dharma; when wrongdoing has reached its limit and the proper time for correction has come, one should employ righteous strength (tejas) rather than misplaced forgiveness.
Prahlāda urges decisive action against the Kurus, declaring that the moment for patience has passed and that the listener should now manifest power to address the situation.