Shloka 3
Dvaītavana: Brahmaghoṣa, Rṣi-saṅgha, and Baka Dālbhyā’s Upadeśa to Yudhiṣṭhira
द्रौपहुुवाच न नूनं तस्य पापस्य दुःखमस्मासु किंचन । विद्यते धार्तराष्ट्रस्य नृशंसस्य दुरात्मन:,द्रौपदी बोली--राजन्! मैं समझती हूँ, उस क्रूर स्वभाववाले दुरात्मा धृतराष्ट्रपुत्र पापी दुर्योधनके मनमें हमलोगोंके लिये तनिक भी दुःख नहीं हुआ होगा
drauapady uvāca: na nūnaṁ tasya pāpasya duḥkham asmāsu kiñcana | vidyate dhārtarāṣṭrasya nṛśaṁsasya durātmanāḥ ||
Draupadī nói: “Hẳn là kẻ tội lỗi ấy không hề có lấy một chút xót thương nào đối với chúng ta. Trong lòng con trai của Dhṛtarāṣṭra—tàn bạo và gian ác—tuyệt nhiên không có lòng trắc ẩn.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a moral failure: the absence of remorse and compassion in a wrongdoer. It contrasts dharmic sensitivity to others’ suffering with the adharma of cruelty and indifference.
Draupadī laments that Duryodhana, Dhṛtarāṣṭra’s son, feels no sorrow for the Pandavas’ and her suffering. Her words underscore his pitiless disposition and intensify the ethical indictment against him.