Shloka 28
रावण–मारीचसंवादः तथा मृगप्रलोभनपूर्वकं सीताहरणोपक्रमः
Rāvaṇa–Mārīca Dialogue and the Decoy-Deer Prelude to Sītā’s Abduction
कृतस्य कर्मणस्तत्र भुज्यते यत् फलं दिवि | न चान्यत् क्रियते कर्म मूलच्छेदेन भुज्यते,अपने किये हुए सत्कर्मोंका जो फल होता है, वही स्वर्गमें भोगा जाता है। वहाँ कोई नया कर्म नहीं किया जाता। अपना पुण्यरूप मूलधन गँवानेसे ही वहाँके भोग प्राप्त होते हैं
kṛtasya karmaṇas tatra bhujyate yat phalaṃ divi | na cānyat kriyate karma mūlacchedena bhujyate ||
Ở cõi trời, người ta chỉ thọ hưởng quả báo của những thiện nghiệp đã làm từ trước. Nơi ấy không có hành động mới nào để tạo thêm công đức. Những khoái lạc của cảnh giới ấy được hưởng bằng cách rút dần—và vì thế làm cạn kiệt—vốn liếng phước đức đã tích lũy.
देवदूत उवाच
Educational Q&A
Heaven is not a place where one creates new karma; it is a realm where one only enjoys the results of past good deeds. Those pleasures are finite because they consume the accumulated stock of merit, which eventually gets exhausted.
A celestial messenger explains the mechanics of karmic recompense: the heavenly experience is the fruition of previously performed virtuous actions, and the very act of enjoying heaven spends down that prior merit rather than generating new spiritual credit.