Shloka 27
Rāma’s Abhiṣeka Plan, Kaikeyī’s Boon, and the Initiation of the Exile
Mārkaṇḍeya’s Account
प्रीता: स्मो5नुगृहीताश्व॒ समेत्य भवता सह । इन्द्रियाभिजयो धैर्य संविभागो दम: शम:,“तुमसे मिलकर हम बहुत प्रसन्न हैं और अपने ऊपर तुम्हारा अनुग्रह मानते हैं। इन्द्रियसंयम, धैर्य, संविभाग (दान), शम, दम, दया, सत्य और धर्म--ये सब गुण तुममें पूर्णरूपसे विद्यमान हैं। तुम्हारे-जैसा पवित्र अन्तःकरणवाला दूसरा कोई नहीं है। तुमने अपने शुभ कर्मोंसे सभी लोकोंको जीत लिया; परमपदको प्राप्त कर लिया
prītāḥ smo ’nugṛhītāś ca sametya bhavatā saha | indriyābhijayo dhairyaṃ saṃvibhāgo damaḥ śamaḥ |
Vyāsa nói: “Được gặp ngươi, chúng ta hoan hỷ và tự xem mình được phúc nhờ ân huệ của ngươi. Chế ngự các căn, lòng can đảm bền bỉ, sự chia sẻ công bằng qua bố thí, tự chế và an tĩnh nội tâm—những đức hạnh ấy đều vững vàng nơi ngươi.”
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse upholds a dharmic ideal of character: true excellence is shown through mastery of the senses (indriyābhijaya), fortitude (dhairya), generosity and fair sharing (saṃvibhāga), outward restraint (dama), and inward peace (śama).
Vyāsa addresses a revered person (the addressee is implied by ‘bhavatā’), expressing joy at the meeting and acknowledging the addressee’s grace, then enumerating the virtues seen in that person as a form of ethical praise.