Shloka 8
चित्रसेन-समागमः / The Engagement with Citrasena and the Gandharvas
ममाद्याचक्ष्व पाज्चालि यशस्यं भगदैवतम् | येन कृष्णे भवेन्नित्यं मम कृष्णो वशानुग:,“पाज्चालकुमारी कृष्णे! आज मुझे भी कोई ऐसा व्रत, तप, स्नान, मन्त्र, औषध, विद्या-शक्ति, मूल-शक्ति (जड़ी-बूटीका प्रभाव) जप, होम या दवा बताओ, जो यश और सौभाग्यकी वृद्धि करनेवाला हो तथा जिससे श्यामसुन्दर सदा मेरे अधीन रहें”
Vaiśampāyana uvāca: mamādya ācakṣva pāñcāli yaśasyaṃ bhagadaivatam | yena kṛṣṇe bhaven nityaṃ mama kṛṣṇo vaśānugaḥ ||
Vaiśaṃpāyana nói: “Hỡi Pāñcālī, hôm nay hãy nói cho ta một pháp hành thánh thiện lừng danh—dựa trên uy lực thần linh—có thể làm tăng danh tiếng và phúc vận, và nhờ đó Kṛṣṇa của ta sẽ mãi thuận phục, một lòng theo ý ta.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames a request for a dharmic, divinely sanctioned observance that brings reputation and prosperity, while also revealing the ethical tension between seeking auspicious outcomes and seeking control over another person—highlighting the need for restraint and right intention in religious practice.
In Vaiśampāyana’s narration, a speaker addresses Pāñcālī (Draupadī) asking her to disclose a celebrated vow/rite of divine efficacy—one that increases fame and good fortune and ensures that the speaker’s beloved ‘Kṛṣṇa’ remains constantly devoted and compliant.