Shloka 46
Duryodhana’s Śaraṇāgati and the Pāṇḍavas’ Resolve
Gandharva Encounter
पर्जन्यश्वाप्पनुययौ नमस्कृत्य पिनाकिनम् । छत्र॑ च पाण्डुरं सोमस्तस्य मूर्थन्यधारयत्,पिनाकधारी भगवान् शंकरको नमस्कार करके पर्जन्यदेव भी उनके पीछे-पीछे चले। चन्द्रमाने उनके मस्तकपर श्वेत छत्र लगा रखा था
parjanyaś cāpy anuyayau namaskṛtya pinākinam | chatraṃ ca pāṇḍuraṃ somas tasya mūrdhny adhārayat ||
Mārkaṇḍeya nói: “Sau khi cúi mình đảnh lễ Đấng cầm Pināka, Parjanya—thần mưa—đi theo sau Ngài. Và Soma, vầng Trăng, giương một chiếc lọng trắng trên đỉnh đầu Śaṅkara.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights reverence toward the divine: even powerful cosmic deities (rain and moon) honor Śiva, showing that true greatness is recognized through humility, devotion, and acknowledgment of spiritual supremacy.
After paying homage to Śiva (the Pināka-bearer), Parjanya follows him, while Soma ceremonially holds a white parasol over Śiva’s head, marking honor and auspiciousness.