Shloka 7
सत्यभामया द्रौपद्याश्वासनम्
Satyabhāmā’s Consolation of Draupadī
अभिधावतु मां वक्ित् पुरुषस्त्रातु चैव ह । पतिं च मे प्रदिशतु स्वयं वा पतिरस्तु मे,वह कह रही थी “कोई वीर पुरुष दौड़कर आये और मेरी रक्षा करे। वह मेरे लिये पति प्रदान करे या स्वयं ही मेरा पति हो जाय”
abhidhāvatu māṁ kaścit puruṣas trātu caiva ha | patiṁ ca me pradiśatu svayaṁ vā patir astu me ||
Nàng kêu gào: “Hãy để một tráng sĩ nào đó chạy đến cứu và che chở cho ta! Xin người ấy tìm cho ta một phu quân—hoặc chính người ấy hãy làm phu quân của ta!”
युधिषछ्िर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic expectation of protection for one in distress and the social-ethical framework in which a woman’s security is voiced through the institution of marriage; it also shows how urgent pleas can invoke both immediate rescue and longer-term social safeguarding.
Yudhiṣṭhira reports a woman’s desperate cry: she calls for a heroic man to rush to her aid, protect her, and either arrange a husband for her or become her husband himself—an appeal combining immediate rescue with a request for lawful social protection.