Agni’s Withdrawal to the Forest and Identification with Āṅgirasa (अग्न्याङ्गिरस-इतिहासः)
कामक्रोधौ वशौ यस्य त॑ देवा ब्राह्मण विदु: । जो जितेन्द्रिय, धर्मपरायण, स्वाध्यायतत्पर और पवित्र है तथा काम और क्रोध जिसके वशमें है, उसे देवतालोग ब्राह्मण मानते हैं
kāmakrodhau vaśau yasya taṁ devā brāhmaṇa viduḥ | yo jitendriyaḥ dharmaparāyaṇaḥ svādhyāyatātparaḥ pavitraś ca, kāma-krodhau yasya vaśe, taṁ devatā-lokā brāhmaṇaṁ manyante ||
Vị Bà-la-môn nói: “Ai chế ngự được dục vọng và sân hận—đặt chúng dưới quyền mình—thì được chư thiên nhận là Bà-la-môn chân chính. Người đã thắng phục các căn, chuyên tâm nơi dharma, tinh cần svādhyāya (tự học tụng), thanh tịnh; kẻ mà ái dục và phẫn nộ đã bị khuất phục—người ấy được các bậc thần linh xem là Bà-la-môn.”
ब्राह्मण उवाच
True brahminhood is defined by inner discipline and ethical life: mastery over desire and anger, conquest of the senses, commitment to dharma, dedication to sacred study, and purity of conduct. Social label is secondary to character.
A Brahmin speaker is giving a normative definition of who deserves to be called a Brahmin, appealing to divine recognition: the gods acknowledge as ‘Brahmin’ the person who embodies self-control, dharma, study, and purity.