Shloka 77
Dharma-vyādha’s Analysis of Moral Decline and the Mahābhūta–Guṇa Schema (धर्मव्याधोपदेशः)
जो मदिरा नहीं पीते, जिनपर किसी प्रकारका दोष नहीं लगाया गया है तथा जो अन्य द्विज विधिपूर्वक वेदोंकी संहिताका पाठ करते हैं, वे सदा दूसरोंको तारनेमें समर्थ होते हैं ७६ ।। हव्यं कव्यं च यत् किंचित् सर्व तच्छोत्रियो5हति । दत्तं हि श्रोत्रिये साधौ ज्वलितेडग्नौ यथा हुतम्,हव्य (यज्ञ) और कव्य (श्राद्ध)-की जितनी भी वस्तुएँ हैं, श्रोत्रिय ब्राह्मण उन सबको पानेका अधिकारी है। श्रेष्ठ श्रोत्रियको दिया हुआ दान उतना ही सफल होता है, जैसे प्रज्वलित अग्निमें दी हुई आहुति
yo madirāṁ na pibanti, yeṣāṁ ca kenacit prakāreṇa doṣo na samāropitaḥ, tathā ye ’nye dvijā vidhivat vedānāṁ saṁhitā-pāṭhaṁ kurvanti, te sadā ’nyān tārayituṁ samarthāḥ. havyaṁ kavyaṁ ca yat kiṁcit sarvaṁ tac chrotriyo ’rhati. dattaṁ hi śrotriye sādhau jvalite ’gnau yathā hutam.
Yudhiṣṭhira nói: “Những người không uống chất say, không bị ai cáo buộc lỗi lầm, và những bậc ‘nhị sinh’ khác trì tụng đúng pháp các Veda Saṃhitā—những người ấy luôn có thể giúp kẻ khác vượt qua. Bất cứ vật gì được dâng làm havya trong tế lễ hay làm kavya trong nghi thức cúng tổ tiên, vị Bà-la-môn śrotriya uyên thâm kinh điển đều xứng đáng thọ nhận. Bố thí cho một śrotriya xứng đáng sinh quả như lễ vật rưới vào ngọn lửa đang bừng cháy.”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The passage teaches that moral purity (avoiding intoxicants, being free from blame) and disciplined Vedic learning make a person spiritually beneficial to others, and that gifts and ritual offerings yield the greatest merit when directed to a worthy śrotriya—like an oblation placed into a well-kindled fire.
Yudhiṣṭhira is articulating standards of worthiness in religious life: who is fit to receive sacrificial and ancestral offerings, and why giving to such a recipient is considered especially efficacious within the dharma framework.