Shloka 70
Kuvalāśva’s Lineage and Uttaṅka’s Petition concerning Dhundhu (धुन्धु-प्रसङ्गः)
वामदेव उवाच त्वया त्रातं राजकुलं शुभेक्षणे वरं वृणीष्वाप्रतिमं ददानि ते । प्रशाधीमं स्वजनं राजपुत्रि इक्ष्वाकुराज्यं सुमहच्चाप्यनिन्दे,वामदेवने कहा--शुभ दृष्टिवाली अनिन्द्य राजकुमारी! तुमने इस राजकुलको ब्राह्मणके कोपसे बचा लिया। इसके लिये कोई अनुपम वर माँगो। मैं तुम्हें अवश्य दूँगा। तुम इन स्वजनोंके हृदय और विशाल इक्ष्वाकु-राज्यपर शासन करो
vāmadeva uvāca | tvayā trātaṃ rājakulaṃ śubhekṣaṇe varaṃ vṛṇīṣvāpratimaṃ dadāni te | praśādhīmaṃ svajanaṃ rājaputri ikṣvākurājyaṃ sumahac cāpy aninde ||
Vāmadeva nói: “Hỡi công chúa đôi mắt đẹp, người không tì vết, nàng đã cứu hoàng tộc này khỏi cơn thịnh nộ của một Bà-la-môn. Vậy hãy chọn một ân huệ vô song; ta nhất định ban cho nàng. Hỡi công chúa, hãy trị vì dân của nàng và cả vương quốc Ikṣvāku rộng lớn này.”
वामदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma in governance and social order: protecting a lineage from destructive anger (especially a brāhmaṇa’s curse-like wrath) is a great merit, and rightful rule is framed as a moral responsibility rewarded through a boon.
Vāmadeva addresses a blameless princess who has averted danger to the royal house caused by a brāhmaṇa’s anger. In gratitude, he offers her an incomparable boon and urges her to govern her people and the vast Ikṣvāku realm.