Shloka 3
उत्तङ्कोपाख्यानप्रारम्भः — Uttanka’s Tapas, Viṣṇu-stuti, and the Dhundhumāra Prophecy
Opening
तच्छीलमनुवर्त्स्यन्ति मनुष्या लोकवासिन: । विप्रैश्नोरक्षये चैव कृते क्षेमं भविष्यति,फिर इस जगत्के निवासी मनुष्य उनके शील-स्वभावका अनुकरण करेंगे। इस प्रकार सत्ययुगमें ब्राह्मणोंद्वारा दस्युदलका विनाश हो जानेपर संसारका मंगल होगा
tacchīlam anuvartsyanti manuṣyā lokavāsinaḥ | vipraiś ca naurakṣaye caiva kṛte kṣemaṃ bhaviṣyati ||
Mārkaṇḍeya nói: “Dân chúng cư ngụ trong cõi đời này sẽ noi theo chính nếp hạnh và phẩm tính ấy làm khuôn mẫu. Vì vậy, trong thời Kṛta (Satya) Yuga, khi bọn cướp bóc bị diệt trừ và các Bà-la-môn được bảo hộ, thế gian sẽ trở nên an ổn và cát tường.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Public welfare (kṣema) arises when society imitates exemplary character (śīla), lawlessness is checked, and the guardians of dharma—here represented by vipras—are protected; ethical models and social protection together sustain a harmonious age.
Mārkaṇḍeya describes a future (or ideal) condition of the world: people will emulate a certain noble conduct, and in the Kṛta/Satya age, with the elimination of robber-bands and the safeguarding of Brahmins, the world becomes peaceful and auspicious.