Shloka 59
इन्द्रद्युम्नोपाख्यानम्
Indradyumna Upākhyāna: On Kīrti, Smṛti, and Restoration
राजन्! सब लोग लोभके वशीभूत होंगे और ब्राह्मणोंका धन उपभोग करनेका जिनका स्वभाव पड़ गया है, वे धनके लिये ब्राह्मणोंको मार भी डालेंगे ।। हाहाकृता द्विजाश्वैव भयार्ता वृषलार्दिता: । त्रातारमलभन्तो वै भ्रमिष्यन्ति महीमिमाम्,शूद्रोंक सताये हुए ब्राह्मण भयसे पीड़ित हो हाहाकार करने लगेंगे और अपने लिये कोई रक्षक न मिलनेके कारण सारी पृथ्वीपर निश्चय ही भटकते फिरेंगे
rājan! sarve lokā lobhavaśībhūtā bhaviṣyanti, brāhmaṇānāṁ dhanaṁ bhoktuṁ yeṣāṁ svabhāvo jātaḥ te dhanārthaṁ brāhmaṇān api ghātayiṣyanti. hāhākṛtā dvijāś caiva bhayārtā vṛṣalārditāḥ | trātāram alabhanto vai bhramiṣyanti mahīm imām ||
Mārkaṇḍeya nói: “Tâu Đại vương, mọi người sẽ khuất phục trước lòng tham. Kẻ đã quen tiêu dùng của cải của Bà-la-môn, vì tiền bạc, sẽ giết cả Bà-la-môn. Những bậc ‘nhị sinh’ sẽ kêu gào trong khốn quẫn—bị śūdra áp bức, bị nỗi sợ nghiền nát—không tìm được người che chở, ắt sẽ lang thang bất lực khắp cõi đất này.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse warns that when greed dominates society, dharma collapses: the vulnerable and learned (here, Brahmins/dvijas) lose protection, exploitation becomes normalized, and violence is justified for wealth. It underscores the ethical duty of rulers and society to protect the righteous and restrain greed-driven injustice.
Mārkaṇḍeya describes a future age of degeneration: people become greedy, some habitually seize Brahmin wealth and even kill Brahmins for money; the dvijas, terrified and oppressed by vṛṣalas/śūdras, find no protector and wander across the earth lamenting.