Brāhmaṇa-māhātmya: Tārkṣya’s instruction on tapas, satya, and svadharma
Chapter 182
युधिछिर उवाच दानाद् वा सर्प सत्याद् वा किमतो गुरु दृश्यते । अहिंसाप्रिययोश्वैव गुरुलाघवमुच्यताम्,युधिष्ठिरने पूछा--नागराज! दान और सत्यमें किसका पलड़ा भारी देखा जाता है? अहिंसा और प्रियभाषण--इनमेंसे किसका महत्त्व अधिक है और किसका कम? यह बताओ
yudhiṣṭhira uvāca | dānād vā sarpa satyād vā kim ato guru dṛśyate | ahiṃsāpriyayor caiva gurulāghavam ucyatām ||
Yudhiṣṭhira hỏi: “Hỡi Long vương! Giữa bố thí và chân thật, điều nào được xem là nặng hơn? Và giữa bất bạo hại cùng lời nói êm đẹp, điều nào quan trọng hơn, điều nào nhẹ hơn? Xin hãy nói rõ sự nặng nhẹ ấy.”
युधिछिर उवाच
The verse frames a dharma-inquiry about moral prioritization: when virtues appear to compete—charity vs truth, non-violence vs pleasing speech—one must discern which carries greater ethical weight in a given context.
In the Vana Parva dialogue, Yudhiṣṭhira addresses a Nāga (serpent king) and asks for a judgment on the comparative importance of key virtues, seeking guidance on how to rank and apply them.