Shloka 2
इन्द्रस्य पाण्डवैः समागमः
Indra’s Meeting with the Pāṇḍavas
धौम्य: कृष्णा च विप्राश्व सर्वे च सुहददस्तथा । भीमसेनमपश्यन्त: सर्वे विममसो5भवन्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! उस समय उस पर्वतकी गुफा नाना प्रकारके शब्दोंसे प्रतिध्वनित हो रही थी। वह प्रतिध्वनि सुनकर अजातशत्रु कुन्तीकुमार युधिष्ठिर, दोनों माद्री-पुत्र नकुल-सहदेव, पुरोहित धौम्य, द्रौपदी और समस्त ब्राह्मण तथा सुहृद--ये सभी भीमसेनको न देखनेके कारण बहुत उदास हो गये
vaiśampāyana uvāca |
dhaumyaḥ kṛṣṇā ca viprāś ca sarve ca suhṛdas tathā |
bhīmasenam apaśyantaḥ sarve vimamaso 'bhavan |
Vaiśaṃpāyana nói: Dhaumya, Kṛṣṇā (Draupadī), các bà-la-môn và hết thảy thân hữu—không thấy Bhīmasena đâu—đều chìm trong nỗi sầu não sâu nặng.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic value of solidarity: when a key member (Bhīma) is absent, the community feels responsible and grieves together, showing that strength and duty in exile are shared rather than individual.
Dhaumya, Draupadī, the brāhmaṇas, and other well-wishers cannot find Bhīmasena; his absence makes everyone despondent, setting the emotional and narrative tension for the search or ensuing events.