Shloka 19
Kubera’s Arrival and the Disclosure of Agastya’s Curse
Vaiśaṃpāyana–Janamejaya Narrative
राष्ट्रस्यारक्ष्यमाणस्य कुतो भूति: कुतः सुखम् | न च राजावमन्तव्यो रक्षसा जात्वनागसि,“हमारे द्वारा रक्षित न होनेपर राष्ट्रको कैसे समृद्धि प्राप्त होगी और कैसे उसे सुख मिलेगा? राक्षसको भी उचित है कि वह बिना अपराधके कभी किसी राजाका अपमान न करे
rāṣṭrasyārakṣyamāṇasya kuto bhūtiḥ kutaḥ sukham | na ca rājāvamantavyo rakṣasā jātvanāgasi ||
Vaiśampāyana nói: “Nếu một vương quốc không được bảo hộ, làm sao có thể đạt thịnh vượng, và làm sao hưởng an lạc? Bởi vậy, ngay cả một rākṣasa cũng chớ bao giờ sỉ nhục một vị vua vô tội.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Prosperity and happiness depend on the protection of the realm; respect for rightful, blameless kingship is presented as a basic ethical norm—even for those outside conventional society, such as rākṣasas.
Vaiśampāyana delivers a reflective maxim on governance: without protection there is no welfare, and a guiltless king should not be treated with contempt, framing the moral expectations around rulership and social stability.