Shloka 7
Kuberasaras-darśana (Bhīma beholds Kubera’s guarded lotus-lake) / कुबेरसरः-दर्शनम्
विसिष्मिये तदा भीमो जहृषे च पुन: पुनः । तमर्कमिव तेजोभि: सौवर्णमिव पर्वतम्,वे वानरवीर अपनी विशाल पूँछको हिलाते हुए सम्पूर्ण दिशाओंको घेरकर खड़े थे। भाईके उस विराट् रूपको देखकर कौरवनन्दन भीमको बड़ा आश्चर्य हुआ। उनके शरीरमें बार-बार हर्षसे रोमांच होने लगा। हनुमानजी तेजमें सूर्यके समान दिखायी देते थे। उनका शरीर सुवर्णमय मेरुपर्वतके समान था और उनकी प्रभासे सारा आकाशमण्डल प्रज्वलित- सा जान पड़ता था। उनकी ओर देखकर भीमसेनने दोनों आँखें बंद कर लीं। तब हनुमानजी उनसे मुसकराते हुए-से बोले---
vaiśampāyana uvāca |
visiṣmiye tadā bhīmo jahṛṣe ca punaḥ punaḥ |
tam arkam iva tejobhiḥ sauvarṇam iva parvatam ||
Vaiśampāyana nói: Khi ấy Bhīma sững sờ kinh ngạc, và hết lần này đến lần khác rộn lên vì hoan hỷ. Hanumān hiện ra trước mắt chàng rực rỡ như mặt trời trong hào quang, và hình thể như một ngọn núi vàng—khiến lòng Bhīma dâng trào vừa kính sợ vừa phấn khích trước sự hiện diện thần thánh, bao la của người anh.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True strength is not merely physical power but the capacity to recognize and revere a higher, divinely grounded greatness. Bhīma’s repeated joy and astonishment model humility before spiritual and moral superiority, even for a mighty warrior.
In the forest episode where Bhīma encounters Hanumān, Bhīma beholds Hanumān’s immense, radiant form. Overwhelmed by Hanumān’s sun-like brilliance and mountain-like grandeur, Bhīma repeatedly experiences awe and exhilaration.