Shloka 2
Hanūmān’s Embrace, Counsel, and Promise to Amplify Bhīma’s Battle-Roar
Gandhamādana Continuation
उवाच श्लक्ष्णया वाचा हनूमन्तं कपीश्वरम् । मया धन्यतरो नास्ति यदार्य दृष्टवानहम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! हनुमानजीके ऐसा कहनेपर प्रतापी वीर महाबाहु भीमसेनके मनमें बड़ा हर्ष हुआ। उन्होंने बड़े प्रेमसे अपने भाई वानरराज हनुमान्को प्रणाम करके मधुर वाणीमें कहा--“अहा! आज मेरे समान बड़भागी दूसरा कोई नहीं है; क्योंकि आज मुझे अपने ज्येष्ठ भ्राताका दर्शन हुआ है
uvāca ślakṣṇayā vācā hanūmantaṃ kapīśvaram | mayā dhanyataro nāsti yad ārya dṛṣṭavān aham ||
Với lời lẽ dịu dàng, Bhīma thưa cùng Hanumān, chúa tể loài khỉ: “Không ai may mắn hơn ta, bậc cao quý, vì hôm nay ta được diện kiến ngài.” Trong khung truyện, Vaiśaṃpāyana thuật lại với Janamejaya rằng sau lời Hanumān, niềm vui lớn dâng lên trong lòng Bhīmasena; chàng cúi lạy anh cả Hanumān rồi nói bằng giọng ngọt ngào, bày tỏ lòng tri ân và tôn kính đối với bậc trưởng thượng và đấng đáng tôn thờ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True greatness expresses itself as humility and reverence: Bhīma, famed for strength, considers himself blessed not by conquest but by the darśana of a venerable elder (Hanūmān). The verse highlights dharmic conduct—soft speech, gratitude, and honoring elders and the worthy.
After Hanūmān has spoken, Bhīma is filled with joy. He bows to Hanūmān—recognized as his elder brother—and addresses him with gentle words, declaring that no one is more fortunate than he because he has seen him.