Shloka 77
Bhīmasena–Hanūmān Saṃvāda: The Tail Test and the Divine Path
बाहुस्वस्तिकविन्यस्तपीनहस्वशिरोधरम् । स्कन्धभूयिष्ठकायत्वात् तनुमध्यकटीतटम्,उनक कंधे चौड़े और पुष्ट थे। अतः उन्होंने बाँहके मूलभागको तकिया बनाकर उसीपर अपनी मोटी और छोटी ग्रीवाको रख छोड़ा था और उनके शरीरका मध्यभाग एवं कटिप्रदेश पतला था। उनकी लंबी पूँछका अग्रभाग कुछ मुड़ा हुआ था। उसकी रोमावलि घनी थी तथा वह पूँछ ऊपरकी ओर उठकर फहराती हुई ध्वजा-सी सुशोभित होती थी
bāhu-svastika-vinyasta-pīna-hasva-śirodharam | skandha-bhūyiṣṭha-kāyatvāt tanu-madhya-kaṭī-taṭam ||
Vaiśampāyana nói: Hắn nằm với hai tay bắt chéo theo thế svastika, lấy phần gốc cánh tay làm gối và đặt lên đó chiếc cổ dày, ngắn. Vì vai và phần thân trên đặc biệt rộng và lực lưỡng, nên phần giữa và eo trông tương đối thon—một hình ảnh nhấn mạnh sức mạnh ghê gớm và dáng hình khác thường của sinh vật ấy khi câu chuyện miêu tả tỉ mỉ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
This verse is primarily descriptive rather than doctrinal: it uses precise bodily imagery to establish the nature and power of the being being portrayed, preparing the reader to understand subsequent actions and their moral consequences within the story.
Vaiśampāyana describes a figure lying/resting with arms crossed, using them as a support for the neck; the description emphasizes broad, strong shoulders and a comparatively slender middle, building a vivid picture of the character’s distinctive physique.