Shloka 47
सौगन्धिकपुष्पप्रसङ्गः — The Saugaṇdhika Lotus and Bhīma’s Approach to Hanūmān
स्निग्धपत्रैरविरलै: शीतच्छायैर्मनोरमै: । सरांसि च विचित्राणि प्रसन्नसनलिलानि च,उपर्युक्त वृक्षोंके पत्ते चिकने और सघन थे। उनकी छाया शीतल थी। वे मनको बड़े ही रमणीय लगते थे। उस वनमें कितने ही विचित्र सरोवर भी थे, जो स्वच्छ जलसे भरे हुए थे
snigdhapatrair aviralaiḥ śītacchāyair manoramaiḥ | sarāṃsi ca vicitrāṇi prasannasalilāni ca ||
Ghaṭotkaca kể rằng khu rừng đầy những cây có lá mượt mà, dày rợp, tỏa bóng mát dịu và làm lòng người khoan khoái. Chàng còn nói đến nhiều hồ nước kỳ diệu, chứa đầy làn nước trong veo, lặng yên—một cảnh trí mời gọi nghỉ ngơi và hồi sức giữa những nhọc nhằn của kiếp lưu đày.
घटोत्कच उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how nature can become a source of relief and steadiness during adversity: cool shade and clear waters symbolize calmness, restoration, and the supportive conditions that help one endure hardship with composure.
Ghaṭotkaca is describing the surroundings—dense-leaved trees with cool, pleasant shade and many beautiful lakes with clear water—painting a vivid picture of a forest landscape suitable for rest during the Pandavas’ forest life.