Shloka 22
Dhanañjaya-viraha-śoka and the Resolve to Enter Gandhamādana (धनंजय-विरह-शोकः गन्धमादन-प्रवेश-संकल्पश्च)
ते वयं त॑ नरव्याप्रं सर्वे वीर दिदृक्षव: । प्रवेक्ष्यामो महाबाहो पर्वतं गन्धमादनम्,महाबाहो! जो बाहुबल और प्रभावमें देवराज इन्द्रके समान है, जिसके वेगमें वायु, मुखमें चन्द्रमा और क्रोधमें सनातन मृत्युका निवास है, उसी नरश्रेष्ठ अर्जुनको देखनेके लिये उत्सुक होकर हम सब लोग आज गन्धमादन पर्वतकी घाटियोंमें प्रवेश करेंगे
te vayaṁ ta naravyāpraṁ sarve vīra didṛkṣavaḥ | pravekṣyāmo mahābāho parvataṁ gandhamādanam ||
Yudhiṣṭhira nói: “Khát khao được thấy bậc nhân kiệt—vị anh hùng Arjuna—hôm nay tất thảy chúng ta sẽ tiến vào các thung lũng núi Gandhamādana. Hỡi bậc đại dũng! Chàng như Indra giữa chư thiên về sức mạnh và uy nghi; nhanh như gió; dung nhan như trăng; và trong cơn thịnh nộ có quyền lực bất biến của Tử thần ngự trị.”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ethic of honoring excellence and seeking the company of the virtuous and capable. Yudhiṣṭhira’s praise frames Arjuna’s power as something to be approached with reverence and purpose—strength is admired when aligned with dharma and used for protection and rightful aims.
Yudhiṣṭhira tells his companions that they will enter the Gandhamādana mountain region because they are eager to see Arjuna. He describes Arjuna with divine comparisons—Indra-like might, wind-like speed, moon-like face, and death-like wrath—setting a tone of anticipation as the group proceeds into the mountain valleys.