Shloka 61
Kirmīra-rākṣasa-saṃgamaḥ (Encounter and Slaying of Kirmīra) | किर्मीरेण सह भीमसेनसमागमः
कथं नु भार्या पार्थानां तव कृष्ण सखी विभो । धृष्टद्युम्नस्य भगिनी सभां कृष्येत मादृशी,भगवन् कृष्ण! मेरे-जैसी स्त्री जो कुन्तीपुत्रोंकी पत्नी, आपकी सखी और धृष्टद्युम्न- जैसे वीरकी बहिन हो, क्या किसी तरह सभामें (केश पकड़कर) घसीटकर लायी जा सकती है?
kathaṁ nu bhāryā pārthānāṁ tava kṛṣṇa sakhī vibho | dhṛṣṭadyumnasya bhaginī sabhāṁ kṛṣyet mādṛśī ||
Vaiśaṃpāyana nói: “Sao một người đàn bà như ta—vợ của các con Pāṇḍu, bạn hữu của Ngài, hỡi Kṛṣṇa, bậc đại hùng, lại là em gái của Dhṛṣṭadyumna—có thể bị nắm tóc lôi vào triều hội được?”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that social power and legal procedure are meaningless when dharma is abandoned: even a woman of high status and protected relationships can be publicly violated if a court normalizes injustice. It condemns the ethical collapse that permits humiliation in the name of authority.
The speaker evokes the infamous scene of a noble woman—connected to the Pāṇḍavas, allied to Kṛṣṇa, and sister to a powerful warrior—being dragged into the assembly. The rhetorical question highlights the shock and moral impossibility of such treatment, pointing to the wrongdoing of those who allowed it.