Shloka 35
Kirmīra-rākṣasa-saṃgamaḥ (Encounter and Slaying of Kirmīra) | किर्मीरेण सह भीमसेनसमागमः
न क्रोधो न च मात्सर्य नानृतं मधुसूदन । त्वयि तिष्ठति दाशार्ह न नृशंस्यं कुतो5नृजु,मधुसूदन! वास्तवमें आपमें न तो क्रोध है, न मात्सर्य है, न असत्य है, न निर्दयता ही है। दाशाई! फिर आपमें कठोरता तो हो ही कैसे सकती है? अच्युत! महलके मध्यभागमें बैठे और अपने तेजसे उद्भासित हुए आपके पास आकर सम्पूर्ण ऋषियोंने अभयकी याचना की
na krodho na ca mātsarya nānṛtaṁ madhusūdana | tvayi tiṣṭhati dāśārha na nṛśaṁsyaṁ kuto 'nṛju ||
Arjuna nói: “Hỡi Madhusūdana, nơi Ngài không có giận dữ, không có đố kỵ, cũng không có lời dối trá. Hỡi Dāśārha, sự tàn bạo chẳng hề trú ngụ trong Ngài—vậy thì làm sao có thể có điều quanh co, gian trá? Bản tính Ngài ngay thẳng và đầy lòng từ mẫn; bởi thế, ai đến gần Ngài đều cầu xin sự vô úy và chở che.”
अजुन उवाच
Educational Q&A
Moral authority rests on inner virtues: freedom from anger, envy, falsehood, cruelty, and crookedness. The verse presents these as marks of a protector worthy of trust, implying that ethical integrity is the basis for granting others fearlessness.
Arjuna addresses Kṛṣṇa with honorific epithets and praises his character, asserting that such vices cannot exist in him. The praise functions to affirm Kṛṣṇa’s reliability as a refuge and source of protection.