Shloka 17
सुरभि–इन्द्रसंवादः
Surabhi–Indra Dialogue as a Governance Exemplar
दस्यूनामिव यद् वृत्तं सभायां कुरुनन्दन । तेन न भ्राजसे राजंस्तापसानां समागमे,कुरुनन्दन! तुम्हारी सभामें डाकुओंकी भाँति जो बर्ताव किया गया है, उसके कारण तुम तपस्वी मुनियोंके समुदायमें शोभा नहीं पा रहे हो
dasyūnām iva yad vṛttaṃ sabhāyāṃ kurunandana | tena na bhrājase rājaṃs tāpasānāṃ samāgame ||
Vaiśampāyana nói: “Hỡi niềm vui của dòng Kuru, vì lối hành xử của ngươi trong triều hội—như bọn cướp bóc—nên nay, ô đức vua, ngươi không còn rạng danh trong hội chúng các ẩn sĩ khổ hạnh.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Unrighteous behavior in a public forum (the royal assembly) stains one’s honor and makes one unfit to be esteemed among the virtuous; reputation follows conduct, and the company of sages demands ethical restraint.
Vaiśampāyana rebukes a Kuru king/prince, saying that his earlier disgraceful behavior in the court—likened to that of bandits—now prevents him from being respected in the assembly of ascetics.