उद्योगपर्व — अध्याय ९३: कृष्णस्य धृतराष्ट्रोपदेशः
Kṛṣṇa’s Counsel to Dhṛtarāṣṭra in the Assembly
श्रीकृष्णके निकट आनेपर उनके रथका मेघगर्जनाके समान गम्भीर घोष सुनकर सभी नरेश रोमांचित हो उठे। सभाके द्वारपर पहुँचकर सर्वयादवशिरोमणि भगवान् श्रीकृष्णने कैलासशिखरके समान समुज्ज्वल रथसे नीचे उतरकर नूतन मेघके समान श्याम तथा तेजसे प्रज्वलित-सी होनेवाली इन्द्रभवनतुल्य उस कौरव-सभाके भीतर प्रवेश किया ॥। ३० -३२ ।। पाणोौ गृहीत्वा विदुरं सात्यकिं च महायशा: । ज्योतींष्यादित्यवद् राजन् कुरून् प्राच्छादयज्छ़िया
pāṇau gṛhītvā viduraṃ sātyakiṃ ca mahāyaśāḥ | jyotīṃṣy ādityavad rājan kurūn prācchādayac chriyā ||
Vaiśaṃpāyana nói: Tâu Đại vương, đấng Śrī Kṛṣṇa lừng danh bước vào hội trường Kuru, nắm tay Vidura và Sātyaki. Như mặt trời rực sáng khiến sao trời lu mờ khuất dạng, Kṛṣṇa với quang huy thần thánh dường như bao phủ và làm lu mờ các Kuru—một hình ảnh nhấn mạnh uy quyền đạo lý của Ngài và sức nặng của sứ mệnh hòa giải giữa lúc chiến tranh sắp ập đến.
वैशम्पायन उवाच
The verse uses the sun-and-stars simile to convey moral and spiritual supremacy: true authority arises from śrī (divine radiance/virtue) that naturally eclipses lesser powers. In the ethical context of Udyoga Parva, Kṛṣṇa’s presence signals dharma-guided counsel meant to restrain pride and avert unjust war.
Kṛṣṇa arrives in the Kuru court during the tense pre-war negotiations. Holding Vidura and Sātyaki by the hand, he enters the assembly, and his brilliance is described as overwhelming the gathered Kurus, like the sun outshining the stars.