Shloka 7
Udyoga Parva, Adhyāya 55 — Sañjaya’s Report on Pāṇḍava Readiness and Arjuna’s Dhvaja
संजय उवाच भौमन: सह शक्रेण बहुचित्रं विशाम्पते । रूपाणि कल्पयामास त्वष्टा धाता सदा विभो,संजयने कहा--प्रजानाथ! विश्वकर्मा त्वष्टा तथा प्रजापतिने इन्द्रके साथ मिलकर अर्जुनके रथकी ध्वजामें अनेक प्रकारके रूपोंकी रचना की है
sañjaya uvāca | bhaumanaḥ saha śakreṇa bahucitraṃ viśāmpate | rūpāṇi kalpayāmāsa tvaṣṭā dhātā sadā vibho ||
Sañjaya nói: Tâu bậc chúa của muôn dân, vị thợ thủ công thần thánh Tvaṣṭṛ—cùng với Dhātṛ và phối hợp với Śakra (Indra)—đã khéo léo và bền bỉ tạo tác trên lá cờ chiến xa của Arjuna vô số hình tượng kỳ diệu, muôn vẻ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a world moving toward war, the text frames power and artistry as ethically meaningful when aligned with dharma: divine skill is portrayed as supporting rightful purpose, strengthening morale through symbols rather than mere display.
Sañjaya reports that Tvaṣṭṛ, along with Dhātṛ and with Indra’s association, creates many varied forms—understood in context as figures on a warrior’s standard (dhvaja), embellishing the chariot with potent, inspiring imagery before the great conflict.