Shloka 32
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
अप्रिये च समुत्पन्ने व्यथां जातु न गच्छति । इष्टान् पुत्रांश्व दारांश्ष न याचेत कदाचन,कोई अप्रिय घटना हो जाय तो कभी व्यथाको न प्राप्त हो (यह चौथा त्याग है)। अपने अभीष्ट पदार्थ--स्त्री-पुत्रादिकी कभी याचना न करे (यह पाँचवाँ त्याग है)
apriye ca samutpanne vyathāṁ jātu na gacchati | iṣṭān putrāṁś ca dārāṁś ca na yāceta kadācana ||
Sanatsujāta nói: “Khi điều bất như ý phát sinh, người ta chớ bao giờ rơi vào khổ não. Cũng chớ bao giờ hạ mình van xin những gì mình yêu quý—như con trai và người vợ—tức là đừng tự làm nhục mình bằng sự cầu khẩn vì các ràng buộc thân thương.”
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
Maintain inner steadiness when faced with the unpleasant, and avoid degrading dependence expressed as begging for what one is attached to (family and cherished aims). The verse promotes self-mastery and non-attachment as ethical disciplines.
In the Udyoga Parva’s Sanatsujāta-upākhyāna, the sage Sanatsujāta instructs (in a didactic setting) on renunciation-like disciplines: not being shaken by adversity and not resorting to supplication for one’s cherished relations or possessions.