Shloka 29
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
कामत्यागश्न राजेन्द्र स तृतीय इति स्मृत: । अप्यवाच्यं वदन्त्येतं स तृतीयो गुण: स्मृत:,राजेन्द्र! छ: प्रकारका जो सर्वश्रेष्ठ त्याग है, उसे बताते हैं। लक्ष्मीको पाकर हर्षित न होना--यह प्रथम त्याग है; यज्ञ-होमादिमें तथा कुएँ, तालाब और बगीचे आदि बनानेमें धन खर्च करना दूसरा त्याग है और सदा वैराग्यसे युक्त रहकर कामका त्याग करना-यह तीसरा त्याग कहा गया है। महर्षिलोग इसे अनिर्वचनीय मोक्षका उपाय कहते हैं। अतः यह तीसरा त्याग विशेष गुण माना गया है
kāmatyāgaś ca rājendra sa tṛtīya iti smṛtaḥ | apy avācyaṁ vadanty etaṁ sa tṛtīyo guṇaḥ smṛtaḥ ||
Sanatsujāta nói: “Tâu Đại vương, sự xả bỏ dục vọng (kāma-tyāga) được ghi nhớ là loại thứ ba (trong bậc xả ly tối thượng). Các bậc hiền triết còn gọi đó là ‘khó thể diễn tả’, như một phương tiện đưa đến giải thoát; vì vậy, sự xả ly thứ ba này được xem là một đức tính đặc biệt.”
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
The verse elevates kāma-tyāga—renouncing desire and attachment—as a foremost ethical and spiritual discipline. It is praised as a distinctive excellence and even called ‘inexpressible’ because it points beyond ordinary speech toward liberation (mokṣa).
In the Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra dialogue of the Udyoga Parva, Sanatsujāta instructs the king on higher dharma and the path beyond fear and sorrow. Here he continues an enumeration of forms of ‘supreme renunciation,’ identifying the third as the abandonment of desire.